Podstawowe podziały miodów pitnych (cz. I)

foto z vinisfera..pl

Miody pitne możemy podzielić wg kilku kryteriów, które dotyczą głównie właściwości i sposobu otrzymywania brzeczki miodowej, czyli wodnego roztworu miodu.  
Zapoznanie się z poszczególnymi podziałami i najczęściej spotykanymi gatunkami miodu stanowi podstawową bazę wiedzy miodosytniczej.

Najbardziej podstawowym miodowym kryterium jest stopień rozcieńczenia brzeczki miodowej. Wynika on ze stosunku ilości użytego miodu do ilości wody, w której został rozpuszczony. 

 

W  podziale tym wyróżniamy następujące gatunki:

1. Półtorak    – 1 jednostka miodu/0.5 jednostki wody - (9-10 lat dojrzewania).
2. Dwójniak  – 1 jednostka miodu/1 jednostka wody - (4-5 lat dojrzewania).
3. Trójniak   – 1 jednostka miodu/2 jednostki wody - (1-2 lat dojrzewania).
4. Czwórniak – 1 jednostka miodu/3 jednostki wody - (ok. 1 rok dojrzewania).
5. Piątak – 1 jednostka miodu/4 jednostki wody - (6-8 m-cy dojrzewania).

foto z pokrojonedoprawione.sos..pl

Półtoraki charakteryzują się długim czasem fermentacji i leżakowania z uwagi na wysoką zawartość cukru. Mają również najwyższe stężenie alkoholu. Półtoraki i dwójniaki są miodami słodkimi, często określanymi mianem miodów królewskich, bądź szlachetnych. Popularny trójniak jest natomiast miodem półsłodkim i nie każe na siebie czekać bardzo długim okresem dojrzewania.

Czwórniaki i piątaki są miodami wytrawnymi i czas ich fermentacji jest stosunkowo krótki. Produkcja tych miodów jest tania, co odbija się oczywiście na ich jakości.

Jak widać większa zawartość miodu w brzeczce pociąga za sobą większy koszt produkcji i dłuższy czas dojrzewania. Wyższe stężenie miodu zapewni  nam za to szlachetniejszy smak trunku. 

Kolejna część artykułu wkrótce!